manon kek 1.jpg

"hallo, waarom denk je dat ik interessant genoeg ben voor zoiets?" 

Barracudas: Manon Durand & Heidi Leeuwis

Een appje verschijnt op mijn telefoon:

 

"Hey Non vraagje, zou jij het leuk vinden om een interview te geven voor in een magazine? Het gaat over mama's die vissen".

En erachteraan: "oh ja er zit ook een heuse fotoshoot bij!"

 

 

Kek Mama Magazine,Nummer 4 2021,Art: Mama Vist.

Foto Credits: KEK magazine

Ik antwoord mijn visvriendin Nathalie met een wedervraag. "Euhhh leuk, maar hallo waarom denk je dat ik interessant genoeg ben voor zoiets?" 

"Nou, je bent een mama met een passie voor de hengelsport!" 

Nou dat klopt. En ik wil dit graag uitdragen om zo ook andere moeders, vrouwen en kinderen aan het vissen zien te krijgen. 

Dus hoewel ik het heel spannend vond hoefde ik niet lang na te denken en zei, ja leuk! 

 

Het interview vond een paar weken later telefonisch plaats. Een journaliste Merel Brons belde mij. Hoewel ik erg nerveus was van te voren of ik wel uit mijn woorden kon komen liep het gesprek super relaxed.

Leuke vragen werden gesteld en we kletsten over en weer. 

Tot het tijd was om het gesprek af te sluiten...Ja, nu maak ik het mijzelf wel erg moeilijk, hoe gezelliger en uitgebreider we kletsen. Hoe moeilijker het voor mij is om er een compact stuk over te schrijven, aldus Merel. Te veel keus om over te schrijven!

Nou, maar dat is zeker wel goed gelukt, lees zelf maar!

 

Hierna stond er nog een afspraak voor een heuse fotoshoot gepland. Deze zou plaatsvinden in een fotostudio in Amsterdam.

Nu wil het geval, dat heel toevallig 😉 mede Barracuda Heidi ook die kant op moest voor dit artikel van Kek Mama magazine! Dus een date was zo gemaakt en samen gingen wij gezellig op pad!

Met de auto naar Amsterdam...ben normaal niet zo'n dappere automobilist die overal maar naartoe durft te tuffen. Maar kom op dacht ik, schouders naar achteren en gaan met die banaan!

 

Eenmaal aangekomen, én in 1 keer goed gereden dankzij de prettige navigeerkunsten van Heidi konden we dan echt beginnen. 

Een team van 3 dames stond klaar om ons te begeleiden. Een heuse visagiste zei, kom jij maar eerst, weet niet of ik dit ooit goed ga krijgen voor een foto. (Nee nu jok ik maar zo ging het wel in mijn gedachten 😂)

Toen door naar de fotograaf. Het voelde best onnatuurlijk om te glimlachen op commando in deze setting. Het duurt gelukkig nooit lang voor ik mij op mijn gemak voel en dan gaat lachen snel vanzelf. 

Het ging best snel en kon hierna fijn meekijken om samen de foto's te selecteren voor in het magazine. 

Hierna kon ik relaxen en naar Heidi haar poseerkunsten kijken, en dat deed ze goed!

 

Hierna hebben we afscheid genomen van de dames in de studio en kon wat mij betreft het leukste gedeelte van de dag beginnen, Streetfishing in Amsterdam! 

2 andere Barracuda's, Paula en Sanne hadden al samen afgesproken om te vissen met BaasBaarz alias Wim Buschman. 

Hen eenmaal gelokaliseerd konden wij ook lekker werpen. De dames en Wim visten met een dropshot montage waar ik het probeerde met een kunstaasje aan een stalen onderlijn. 

Lekker struinen, wat is Amsterdam gaaf! Om een lang verhaal ietsje korter te maken, op een bruggetje na niets gevangen.

 

Het was mij het dagje wel, super ervaringen rijker!

En hier kwam dan de dag dat het magazine door mijn brievenbus viel.

Shittt toch wel spannend. Hoe zou het eruit zien, zou het verhaal wel kloppen? 

Snel kijken! En ja hoor, 4 prachtige dames elk op hun eigen manier prachtig neergezet.

Manlief en zelfs de 3 jongens zeiden wauw mam, super mooi en stoer! Nou dan ben ik toch wel stiekem een trotse Mama💙

Manon Durand.


 

manon kek hengel.jpg
manon kek 2.jpg

Uit de comfortzone


 

Ken je dat gevoel, dat je voor iets leuks gevraagd wordt maar eigenlijk niet  “durft “ omdat het buiten je veilige comfortzone is.

Nou dat gevoel kreeg ik toen me werd gevraagd of ik mee wilde werken aan een interview en een fotosessie voor het KEK Mama magazine.

 

O.a. de tekst: “ Great things never came from comfort zones “ en het welbekende hartje dat thuis bij ons aan de muur hangt ( Dromen, durven, doen !) gaven de doorslag.

 

De eerste stap was een telefonisch interview.

Er spookte heel wat vragen door mijn hoofd: wat zou er gevraagd worden, wat wil ik vertellen. Het lijstje vragen in mijn hoofd was best lang .

Het interview zelf was super. Gewoon gezellig . De journaliste belde me en er was gelijk een soort klik. Alsof je iemand al jaren kent. We kletsen honderduit en na het gesprek ( interview) vroeg ik me wel af: hoe krijg je dit op papier ?

Mijn complimenten voor de manier waarop het verwoord is in het magazine !

 

Stap 1 was gezet.

 

Nu de fotoshoot nog.

Eigenlijk voor mij persoonlijk de grootste hobbel.

Ik hou er niet zo van om in het midden van de belangstelling te staan. 

Ik ben meer van de “Doe maar normaal dan doe je al gek genoeg” mentaliteit.

Gelukkig was daar medebarracuda Manon.

Samen naar Amsterdam gereden. Het gaf me rust. En natuurlijk gezellig.

 

Daar aangekomen kon ik nog even afkijken hoe het in zijn werk gaat: Manon was eerst aan de beurt. Ze deed het overigens supergoed , alsof het haar dagelijkse werk was.

 

Eerst in de make up . 

Onder handen genomen door de visagiste en vervolgens de fotoshoot zelf.

Onwennig was het begin wel, maar ook hier waren het de professionals die me snel op mijn gemak stelden.

Voor ik het wist was de fotosessie klaar met een in mijn ogen schitterend resultaat .

Achteraf denk ik : Moest ik me hier zo druk om maken ?

 

Het dagje Amsterdam afgesloten door te gaan Streetfishing met een aantal andere Barracuda babes.

 

Kortom een heerlijk dag.

En wat betreft de comfortzone, mijn advies: Stap er eens vaker uit !!!!!!

Heidi Leeuwis.

heidi kek 2.jpg
heidi kek 3.jpg
heidi en manon kek 1.jpg
Heidi kek 1.jpg
manon kek 1.jpg